Schoenen met een geurtje aan… maart 27, 2007

Het zonnetje schijnt, de bloesems komen stilaan tevoorschijn,…
Vreemd genoeg zijn er mensen die, wanneer de eerste lente zon zich laat zien, geneigd zijn zichzelf bloot te geven .
Bij tempraturen rond de 16° wanen ze zich reeds in een tropisch paradijs. Ik weet niet of jij ze al hebt zien rond lopen, maar hier in het Brusselse moet je ze maar eens zien. Jongens in bermudas, bloot boven lijf, … Meisjes in open topjes, mini rokjes, jurkjes, … Bij zulke taferelen denk ik altijd, ligt het nu aan mij of is er iets mis met hun? Ik loop hier nog steeds in jeans, t-shirt met lange mouwen, diep uitgesnede V-hals met welliswaar een topje onder om mijn heuveltjes te beschermen voor de ogen van wilde mannen. Enkel mijn botten heb ik al een paar dagen niet meer aan, ik heb ze ingeruild voor mijn Balerina’s.
Balerina’s met een geurtje aan, een heel onaangenaam geurtje. Nee hoor geen zweetgeurtje, of euh misschien een beetje, maar de andere geur is zo sterk dat het de zweetvoeten geur overtreft. Mijn balerina’s hebben een typische ‘wibra’ en ‘zeeman’ geur. Twee winkels waar ik misselijk in word als ik er nog maar een voet binnen zet. Wel jammer eigenlijk want net in die winkels kan je super leuke goedkope spullen kopen :-p . Vandaag op kantoor had ik last van hoofdpijn, het was niet van vermoeidheid, niet omdat ik te weinig geslapen had, niet van een kater, jawel van mijn Balerina’s. Ik ga een oplossing moeten vinden om de geur te minimaliseren, ze zijn veel te leuk om in de kast te laten liggen en op die manier mijn andere schoenen te besmetten met deze ziekelijke geur. Nochtans rook het winkeltje waar ik ze in Cordoba-Spanje gekocht heb in november niet zo, het was dan ook heel klein daar binnen en de deur stond de hele dag open, nu begrijp ik waarom…

 Mijn kotgenootje Beate heeft de geur daarnet mogen ervaren, ook zij moest bekennen ooit in de ‘wibra’ of ‘zeeman’ te zijn geweest .

Kiss

Ik dacht dat we … maart 17, 2007

… beste vriendinnen waren. Blijkbaar dus niet. Het weekend voor ik naar Polen vertrok was er een fuif op de voetbal van mijn beste vriendin haar lief. Tijdens mijn examens bracht ze mij er al van op de hoogte. Later bleek dat ik dat weekend 2 vriendinnen uit Spanje en Duitsland op bezoek zou hebben. Toen de dag van de fuif aanbrak vroeg ik haar of ze zouden gaan waarop ik vreemd genoeg als antwoord kreeg ‘ja, hoe weet gij dat’. Waarop ik zei jij hebt mij dat gezegd, maar dat is wel al even geleden. Veel tijd om met haar te spreken had ik toen niet dus zei ik misschien kom ik wel even langs op de fuif met hen voor we elders uit gaan. Wat ze daarop zei overviel me helemaal, ‘als je komt dan hebben we ruzzie’. Het kwam er op neer dat ze met haar vriend ging en nog een aantal andere koppels en ik niet thuis hoorde in het rijtje. Ik moet er toch niet altijd bij zijn en trouwens het is een fuif van ZIJN voetbalploeg daar had ik toch helemaal niks verloren. Ik was er niet goed van, maar kom ze zou zich wel komen excuseren dacht ik. Toen ik terug kwam van de stad en online kwam kreeg de berichtjes: als ge wilt komen komt ge, het kost x€ en het begint om x uur. Ik heb het aan me voorbij laten gaan en er niet op gereageerd, het irriteerde me zelfs. Het weekend was om en ik vertrok naar Polen, normaal belt ze me wel eens als ik in het buitenland ben of toch zeker een sms’je. Practisch iedere dag kwam ik er even online om mijn mail na te kijken, ze zag me, maar ze reageerde niet. Nu ben ik al van maandag terug en ben ik vaak online geweest. Wat ik hoopte was dat ze zich zou komen excuseren en dan was het weer goed. Niks ook niet ja. Vandaag sprak ik haar aan met de vraag waarom ze nog altijd niets tegen mij was komen zeggen. En alles begon weer opnieuw. Tot vandaag was er maar één iemand die mij ooit tot heel diep in mijn hart geraakt had, nu zijn het er dus twee.Ik begrijp haar helemaal niet, alles wat ze zei gaat mijn petje te boven, maar vooral dan de manier waarop. Ik ben er altijd voor haar geweest toen ze het moeilijk had en ik heb haar altijd gesteund en dit is dan de ‘dank u’ die ik krijg. Ben er nog niet goed van.

Een teleurstellende kus …

Kwestie van je tijd goed te besteden maart 16, 2007

Gisteren ochtend onderweg naar Brussel was er heel wat fille, zeker met de SMOG richtlijnen die enkele dagen van toepassing waren in ons Hoofdstedelijk gewest. Even stond ik stil en toen ik bij mijn buurman binnen gluurde was hij zich heel leuk aan het scheren. Terwijl anderen zich ergeren in de fille combineerde deze jonge heer het onaangename aan het nuttige. Geen saaie domme nutteloze tijdrovende filles meer voor ons, maar een nuttige tijdsbesteding onderweg naar de job van ons leven .

Yesterday on my way to Brussels there was a lot of traffic, certain with the SMOG guidelines that were announced for a few days in our Metropoliton region. For a while I stood alleviate, when I peeped into the car of my neighbor I saw that he was shaving his self quite nicely. While others are irritate in the traffic, the gentleman combined the unpleasant aspect at a useful aspect. No dull, dumb, time consuming trafics more for us, but useful free time on the way to the job of our lives .

Kus / Kiss

European youthwork a separate world maart 16, 2007

Deze namiddag naar kantoor geweest om wat administratieve dingen in orde te brengen na mijn Pools avontuur van vorige week. De eerste vraag die op mij af kwam: “Hoe ist geweest?”. Super natuurlijk hoe kan dat ook anders? Eerlijk nu, het programma zat inhoudelijk niet goed, er was wel degelijk een programma, maar de invulling… Uiteraard is het belangrijkste dat de groep heel tof was en iedereen het naar zijn zin had. Hm nu ja soms (om niet zo goed als dagelijks te zeggen) viel het traditioneel Pools eten wel eens tegen, maar thats a part of intercultural learning not?

Na zowat de belevenissen op een rijtje gezet te hebben, vergat ik bijna te vermelden dat er een klein liefdesavontuur aan verbonden was. Toen ze de foto zagen, verschoten ze wel even ,nu ja dit type hadden we nu echt niet bij jou gedacht. Mijn reactie: “Nu ja, je moet toch alles eens uitgeprobeerd hebben voor je een definitieve keuze maakt. Soms hoor ik wel eens van anderen dat ze het jammer vinden dat hun echtgenoot de enige persoon is waarmee ze ooit een relatie hebben gehad.”  Waarop nog iemand zei: “Ook al heb je er een hele reeks achter de rug, later zal je nog denken waarom heb ik niet meer van geprofiteerd van die jonge jaren.”

Ik moet wel zeggen dat het korte liefdesavontuur zalig was en van te korte duur. Ik had niet gedacht dat ik hem zo zou missen, het leek wel alsof we al enige tijd samen waren. Bij het afscheid nemen ben ik altijd de koele kikker en eens weer in België begin ik er over na te denken. Sinds ik terug ben heb ik nog maar één sms’je gehad. Twee sms’jes bleven tot nu onbeantwoord. Ik weet dat hij een drukke job heeft en vele vergaderingen, maar een sms’je kost toch maar 2seconden van zijn tijd of vergis ik mij? Het was lang geleden dat ik nog in een ‘relatie’ gezeten had, het enige wat ik er uit kan besluiten is dat ik er echt terug zin in heb. Maar ik kom altijd de juiste op de verkeerde plaats tegen.

Om de dag af te sluiten zijn we ene gaan drinken met de crew en wat volgde was een gesprek met lotgenoten. Blijbaar is het een virus binnen het Europees jeugdwerk dat je als begeleidster of begeleider minder goed op de lokale markt ligt en de buitenlandse avonturen slecht zo lang duren als dat het project loopt (niet lang dus). Het andere geslacht in eigen land trekt zich snel terug als ze horen dat je vaak naar het buitenland bent, maar zeg nu zelf, zou jij nee zeggen als ze je een mooi project aanbieden in het buitenland op plekken waar je anders niet zou komen. Ik kan toch niet nee zeggen enkel en alleen omdat als ik misschien thuis zou blijven wel eens de ware zou kunnen tegenkomen. Of denk ik verkeerd?

Somewhere in this twisted world he’s walking around without knowing that he belongs to me…

Ergens in deze vreemde wereld loopt hij rond zonder te weten dat hij bij mij hoort…

Da qualche parte in questo strano mondo lui passeggia senza sapere che mi appartiene …

Kiss / Kus / Bacio

Me / Ik / Io … maart 14, 2007

Wie ben ik eingelijk? Dit is een goede vraag en vreemd genoeg moet ik er nog over nadenken ook.

I am who I am / Ik ben wie ik ben / Chi sono sono …

I am a young woman, 24 years old and living somewhere in Belgium. I’m in my last year master in Adult educational sciences. My passion is my volunteer work, in my free time I’m always busy with it. The international youthwork is a real passion. The Youth in Action programme from the European Commission has now secrets for me. In according with it I’m traveling a lot. The past year I went to France, Serbia, Spain, Germany, Poland and a few times to Italy. During the weekend I’m working in the Fashion store of an holliday park. When I have time and I’m in Belgium i try to do some sports. Unfortunately I can’t go as manny time I would like to go.
My family and my friends are the most important thing in my life.

Ik ben een jonge vrouw, 24 jaar en wonende ergens in België. Ik studeer over 3 maanden af als licentiaat in de Sociale Agogiek. Mijn hobby is mijn vrijwilligerswerk, in mijn vrijetijd hou ik mij daar dan ook voornamelijk mee bezig. Het Internationaal jeugdwerk is een echte passie geworden. Het Youth in Action programma van de Europese commissie kent voor mij dan ook geen geheimen meer. Veel reizen hoort er dan ook heel vaak bij. Het afgelopen jaar ben ik onder andere naar Frankrijk, Servië, Spanje, Duitsland, Polen en meer maals naar Italië geweest. In het weekend help ik vaak toeristen geld op doen in één van de vakantieparken die België rijk is. Wanneer ik tijd heb en in het land ben probeer ik te gaan sporten. Jammer genoeg lukt het mij niet altijd.
Mijn familie en vrienden zijn het aller belangrijkste in mijn leven.

Sono una giovane donna, 24 anni e vivendo in qualche luogo in Belgio. Sono nel mio Ultimo anno Master in Scienze della formazione – educazione degli Adulti. La mia passione è il mio lavoro di volontariato, nel mio tempo libero sono sempre occupato con questo. Il lavoro con giovani ragazzi internazionele è una passione reale. Il programma di Gioventù della commissione Europea non ha più dei segreti per me. In relazione con questo viaggio molto. L’anno passato sono stata in Francia, Serbia, Germania, Polonia e più volti in Italia. Durante il fine settimana lavoro in un negozio di moda. Quando ho tempo e sono in Belgio provo a fare un po di sport. Sfortunatamente non ci posso andare così spesso.
La mia famiglia ed i miei amici sono la più importanta cose della mia vità.

Kiss … / Kus … / Bacio …

There we go … maart 14, 2007

… So my dear friends, with this message I’ll start my blog.
Now the whole world can have a look into the beautiful life of me…

I’ll trie to post messages in English, Nederlands & Italiano.