Aangezien de Colruyt bij ons op kot gesloten is, moest ik voor ik naar Brussel kwam thuis mijn inkopen gaan doen.
Dus gisteren voor vertrek ging ik even langs bij de Delhaize. Het was warm (27°), dus ik droeg een rokje, topje en teenslippers. Tijdens het winkelen had mijn teentje al enkele keren een streling van de winkelkar gekregen. Even deed het pijn, maar dat was na 2 sec al vergeten. Op weg naar de auto wou de winkelkar het precies begeven. Hoe of wat ben ik vergeten maar plots kreeg ik een zware pijnlijke toek tegen mijn kleinste teentje. Ter plaatse kon beginnen te wenen, maar dat op een parking, liever niet. Na alles in de auto geladen te hebben en de kar terug op stal te brengen keek ik naar mijn teentje en het zag er niet ernstig uit. Maar toen ik moest autorijden verging ik van de pijn. Ik belde naar S. en vertelde wat er was gebeurt. Toen ik thuis uitstapte begon zo te wenen en mijn teen was zo dik geworden dat ons papa met mij naar de dokter wou. Aan een teen valt niet veel te doen, dus overtuigede ik hem van enkel langs de apotheker te rijden voor een zalfje. Gisteren was mijn klein teentje 3 keer zo dik en deed het zoveel pijn. Vandaag is hij 2x zo dik, en ziet hij samen met mijn ander teen blauw, zelfs een deel van mijn voet is gezwollen en heeft een pastel-laagje gekregen. DWZ dat ik ook niet meer kan gaan joggen de komende week en waarschijnlijk de week die daarop volgt ook niet.
Gelukkig is een teenbreuk of kneuzing niet besmettelijk. Het virus van vriendje S. daarentegen … .
Tis 26° hier op kot en ik heb net een vestje aangetrokken omdat ik het koud heb, Beate verlkaarde me net gek, maar ik kan er toch ook niet aan doen. Het enige dat ik hoop is dat mijn lieverd mij niet heeft aangestoken …
. De eerste drie lessen zijn achter de rug, wat wil zeggen dat ik al een week bezig ben. Best wel iets om fier op te zijn, niet? Voila nu de volgende 5 lessen afhalen en dan kan ik vanaf zaterdag in Hongarije ook gaan lopen. Na tien weken zou ik normaal 5km kunnen lopen 
