Chi vivrà, vedrà

Sweet & Irresistible – Zoet & Onweerstaanbaar – Dolce & Favolosa

Winkelen is gevaarlijk! juni 8, 2007

Ingedeeld onder: De dinges des leven, Sport — occhiblueyes @ 6:17 pm

Aangezien de Colruyt bij ons op kot gesloten is, moest ik voor ik naar Brussel kwam thuis mijn inkopen gaan doen.

Dus gisteren voor vertrek ging ik even langs bij de Delhaize. Het was warm (27°), dus ik droeg een rokje, topje en teenslippers. Tijdens het winkelen had mijn teentje al enkele keren een streling van de winkelkar gekregen. Even deed het pijn, maar dat was na 2 sec al vergeten. Op weg naar de auto wou de winkelkar het precies begeven. Hoe of wat ben ik vergeten maar plots kreeg ik een zware pijnlijke toek tegen mijn kleinste teentje. Ter plaatse kon beginnen te wenen, maar dat op een parking, liever niet. Na alles in de auto geladen te hebben en de kar terug op stal te brengen keek ik naar mijn teentje en het zag er niet ernstig uit. Maar toen ik moest autorijden verging ik van de pijn. Ik belde naar S. en vertelde wat er was gebeurt. Toen ik thuis uitstapte begon zo te wenen en mijn teen was zo dik geworden dat ons papa met mij naar de dokter wou. Aan een teen valt niet veel te doen, dus overtuigede ik hem van enkel langs de apotheker te rijden voor een zalfje. Gisteren was mijn klein teentje 3 keer zo dik en deed het zoveel pijn. Vandaag is hij 2x zo dik, en ziet hij samen met mijn ander teen blauw, zelfs een deel van mijn voet is gezwollen en heeft een pastel-laagje gekregen.  DWZ dat ik ook niet meer kan gaan joggen de komende week en waarschijnlijk de week die daarop volgt ook niet.
Gelukkig is een teenbreuk of kneuzing niet besmettelijk. Het virus van vriendje S. daarentegen … .

Tis 26° hier op kot en ik heb net een vestje aangetrokken omdat ik het koud heb, Beate verlkaarde me net gek, maar ik kan er toch ook niet aan doen. Het enige dat ik hoop is dat mijn lieverd mij niet heeft aangestoken …

 

Het bruidspaar was prachtig juni 4, 2007

Ingedeeld onder: De dinges des leven — occhiblueyes @ 7:11 pm

Afgelopen zaterdag stapte mijn nicht in het huwelijksbootje met een BV (Bekende Voetballer). Over de rode loper liepen enkle bekende, maar jammer genoeg niet voor mij. De lijst met bekende genodigde had in de krant gestaan, ik herkende niemand :-) . Vandaag stond er een foto van hun in de krant en met diegene die aanwezig waren aan de kerk. Ik dacht he die heb ik niet gezien, zeg maar eerder niet herkent. Met zijn trainer sta ik alvast op de foto. Het feest was tot in de details in orde met aller er op en eraan. We hebben heel lekker gegeten en vooral het dessertbuffet was niet te geloven, alles wat je je maar kan inbeelden was er op 2 oneindig lange tafels. Zowel zij als hij zager er prachtig uit! Aan de kerk stond zoveel volk, dat had ik nog nooit bij een trouw gezien. Gisteren belde ze of ik niet even tot daar kon gaan om bloemen te halen want ze vertrekken op vakantie en al die prachtige bloemen weg gooien is zonde. Toen ik terug keerde zat de auto vol bloemen, een zalige geur.

Niet te vergeten, ik kon eindelijk mijn Chine kleedje dragen. Iedereen vond me om te stelen. Juist was een vriendin van mijn mama hier die ook aan de kerk was komen kijken en zei dat ze de mensen zelfs over mijn kleed had horen praten :-) dat geeft een fijn gevoel :-) .

Kiss M.

 

Het Zwarte Woud was … juni 4, 2007

Ingedeeld onder: Love life, Traveling — occhiblueyes @ 7:01 pm

… was zalig. Ik heb er echt van genoten samen met mijn lieveke. De dag dat we vertrokken was het 34 graden, de 2de dag 25, de 3de dag lag er sneeuw en regende het in de namiddag, de 4de dag regende het en tot slot de 5de dag toen we terug moesten komen was het terug mooi en scheen de zon. Maar het slechte weer heeft de pret niet kunnen bederven.

De dag dat we zijn aangekomen zijn we in het dorpje in de buurt geweest en naar de watervallen van boven op de berg. Helaas dachten we dat we het fototoestel nog in de kamer lag, maar toen we terug gingen en onze jassen op de achterbank namen bleek het daar te liggen. De laatste dag zijn dan maar terug gegaan naar de watervallen om foto’s te maken.

De tweede dag zijn we in Freiburg naar de thermen geweest en in de late namiddag hebben we het stadje bezocht. De derde dag zijn we naar Mulhouse geweest een stad in het oosten van Frankrijk. Het regende en er viel niet veel te beleven, maar we hebben er heel lekker gegeten :-) hmmmm. De 4de dag zijn we naar Basel in Zwitserland geweest. Een mooie stad, maar waren we vergeten dat we er niet met €’s konden betalen. Ook niet te vergeten was dat we door de GPS 2 keer de grens over gereden zijn omdat we autostrades wouden vermijden zodat we geen tol moesten betalen. Toen we na enkele minuten terug Duitsland binnen reden vroegen ze onze identiteitskaarten en of we iets aan te geven hadden, euh neen we komen van Duitsland, euh u weet toch dat u in Zwitserland bent. Ja, dat weten we het is de GPS die ons zo deed rijden. Enkele minuten later reden we Zwitserland terug binnen. Na het avondeten in het hotel zijn we in de buurt nog een desert gaan eten.  Toen we terug reden dachten we he laten we nu naar de watervallen gaan, het regent even niet. Toen we het bordje “watervallen” zagen staan hebben zijn we uitgestapt en wandelde we naast de parking af onderweg naar de waterval. We hoorden ze maar zagen niets. Wat bleek, wat we hoorden was de riolering en waarom we het niet zagen en niet verder konden wandelen was omdat er een klein pijltje stond naar “watervallen” waar we beiden naast hadden gekeken. We are the perfect team. Gelachen dat we hebben. De dag nadien voor onze lange terug reis zijn we terug gegaan en we hebben ze wel gevonden en mooie foto’s gemaakt, het zonnetje scheen dan ook fantastisch!

De reis was echter super enwe gaan zo snel mogelijk terug een citytrip doen of op vakantie, maar dan gaat het richting Firenze en Toscane! Kijk er al naar uit

Jammer genog is mijn schatje nog steeds niet genezen en moet ik hem nu al 5 dagen missen, het lijkt een eeuwigheid te duren.

Kiss M.