Deze namiddag naar kantoor geweest om wat administratieve dingen in orde te brengen na mijn Pools avontuur van vorige week. De eerste vraag die op mij af kwam: “Hoe ist geweest?”. Super natuurlijk hoe kan dat ook anders? Eerlijk nu, het programma zat inhoudelijk niet goed, er was wel degelijk een programma, maar de invulling… Uiteraard is het belangrijkste dat de groep heel tof was en iedereen het naar zijn zin had. Hm nu ja soms (om niet zo goed als dagelijks te zeggen) viel het traditioneel Pools eten wel eens tegen, maar thats a part of intercultural learning not?
Na zowat de belevenissen op een rijtje gezet te hebben, vergat ik bijna te vermelden dat er een klein liefdesavontuur aan verbonden was. Toen ze de foto zagen, verschoten ze wel even ,nu ja dit type hadden we nu echt niet bij jou gedacht. Mijn reactie: “Nu ja, je moet toch alles eens uitgeprobeerd hebben voor je een definitieve keuze maakt. Soms hoor ik wel eens van anderen dat ze het jammer vinden dat hun echtgenoot de enige persoon is waarmee ze ooit een relatie hebben gehad.” Waarop nog iemand zei: “Ook al heb je er een hele reeks achter de rug, later zal je nog denken waarom heb ik niet meer van geprofiteerd van die jonge jaren.”
Ik moet wel zeggen dat het korte liefdesavontuur zalig was en van te korte duur. Ik had niet gedacht dat ik hem zo zou missen, het leek wel alsof we al enige tijd samen waren. Bij het afscheid nemen ben ik altijd de koele kikker en eens weer in België begin ik er over na te denken. Sinds ik terug ben heb ik nog maar één sms’je gehad. Twee sms’jes bleven tot nu onbeantwoord. Ik weet dat hij een drukke job heeft en vele vergaderingen, maar een sms’je kost toch maar 2seconden van zijn tijd of vergis ik mij? Het was lang geleden dat ik nog in een ‘relatie’ gezeten had, het enige wat ik er uit kan besluiten is dat ik er echt terug zin in heb. Maar ik kom altijd de juiste op de verkeerde plaats tegen.
Om de dag af te sluiten zijn we ene gaan drinken met de crew en wat volgde was een gesprek met lotgenoten. Blijbaar is het een virus binnen het Europees jeugdwerk dat je als begeleidster of begeleider minder goed op de lokale markt ligt en de buitenlandse avonturen slecht zo lang duren als dat het project loopt (niet lang dus). Het andere geslacht in eigen land trekt zich snel terug als ze horen dat je vaak naar het buitenland bent, maar zeg nu zelf, zou jij nee zeggen als ze je een mooi project aanbieden in het buitenland op plekken waar je anders niet zou komen. Ik kan toch niet nee zeggen enkel en alleen omdat als ik misschien thuis zou blijven wel eens de ware zou kunnen tegenkomen. Of denk ik verkeerd?
Somewhere in this twisted world he’s walking around without knowing that he belongs to me…
Ergens in deze vreemde wereld loopt hij rond zonder te weten dat hij bij mij hoort…
Da qualche parte in questo strano mondo lui passeggia senza sapere che mi appartiene …
Kiss / Kus / Bacio
tja, uw leven blijft nie stilstaan, eh. tis zoals je zegt: je kan niet thuisblijven voor een mogelijk, toekomstig lief.
de liefde… het wil toch allemaal wat zeggen, eh…
Deze morgen een mailtje ontvangen
.
zou die zo graag een dikke knuffel willen geven.
Waarom woont hij zo ver,